از دست وزبان كه بر آيد * كه از عهده شكرش بدر آيد فضل : در أصل لغت به معنى فزايش است چنانچه تصريح كرده اند ، واين گه به اعتبار كيفيت است ، وگاه به اعتبار كميت ، وگاه به قوت سنخ وجود ، ومراد از أفضل مىتواند أكثر باشد ، ومىتواند أكمل باشد ، وجمع أولى است چنانچه ظاهر است . مصاب : در أول مصدر مبنى للمفعول است ، ودر ثاني اسم مفعول ، وتحقيق در لفظ أو سابقا با فوائد متعلقه به أو گذشت ( 1 ) واخبار در اجر مصيبت زدگان وصابران نه چندان است كه بشود احصا كرد وآية كريمه " ولنبلونكم بشئ من الخوف والجوع ونقص من الأموال والأنفس والثمرات وبشر الصابرين الذين إذا اصابتهم مصيبة قالوا : إنا لله وإنا إليه راجعون أولئك عليهم صلوات من ربهم ورحمة وأولئك هم المهتدون " [ 157 البقرة 2 ] فهرست كتاب سعادت ، وديباچه أوراق فضل وشرافت وموضع مثل معروف " كل الصيد في جانب الفرات " چه هر چه در اخبار است بمنزله شرحي از اين اجمال خواهد بود . " مصيبة ما أعظمها وأعظم رزيتها في الاسلام على جميع أهل السماوات والأرض " ج مصيبتى كه چه قدر عظيم است ، وچه قدر بزرگ است بلاى أو در اسلام بر تماميت أهل آسمان ها وأهل زمين ها . ش - نصب مصيبة در عبارت زيارة به تقدير " أصف " و " اذكر " و " اعني " وأشباه اينها است ، وقطع وصف از موصوف در عربيت افاده مدح يا ذم مىكند ولهذا غالبا در اين مقام مىگويند اين كلمه منصوب به مدح است ، وجهت افاده

--> ( 1 ) ذيل لقد عظم مصابي بك ج 1 ص 385 .